Blog

Vanaf februari 2027 is het batterijpaspoort verplicht. Het zware werk begint veel eerder

Importeert u energieopslag in de EU, dan mag u vanaf 18 februari 2027 getroffen producten alleen nog op de markt brengen als een digitaal batterijpaspoort via QR-code bereikbaar is. De pagina achter de code is het eenvoudige deel. Maanden gaan op aan het loskrijgen van de data uit de fabriek — en daar lopen de meeste importeurs vast.

Importeert u batterijpacks in de EU, noteer dan 18 februari 2027. Vanaf die datum mogen getroffen producten alleen nog op de markt als elke eenheid een digitaal batterijpaspoort via QR-code bereikbaar maakt. Ontbreekt het, dan is dat geen boete — het is een leveringsstop. En het paspoort is zelden klaar wanneer de container arriveert, tenzij iemand maanden eerder de fabriek achterna is gegaan.

Batterijen zijn de eerste sector in een bredere EU-herziening van productdata. De verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten (ESPR, Verordening (EU) 2024/1781) zet het kader; de EU-batterijverordening (2023/1542) maakt daar een harde markttoegangsregel van voor EV-batterijen, batterijen voor lichte vervoersmiddelen (LMT) en industriële batterijen boven 2 kWh. Staat uw naam op de importaangifte voor energieopslagsystemen of industriële packs uit China, dan is gereedheid uw probleem — niet iets waarvan u kunt aannemen dat de fabriek het „later wel regelt“.

Twee wetten, één deadline

De ESPR definieert productduurzaamheid en de architectuur van het Digitale Productpaspoort (DPP) voor de interne markt. De batterijverordening is de sectorwet: die bepaalt welke data het paspoort moet bevatten, wie verantwoordelijk is en wanneer het verplicht wordt. Batterijen zijn daarmee het sjabloon voor andere ESPR-productgroepen in de komende jaren.

Voor middelgrote EU-importeurs geldt het kort: wie op de importaangifte staat, moet vóór verkoop kunnen aantonen dat de paspoortdata compleet, geverifieerd en gehost zijn. Een pdf in een gedeelde map volstaat niet.

Wat „klaar“ betekent vóór februari 2027

Een conform paspoort is gestructureerde productdata — identificatoren, prestaties, materialen, CO₂-voetafdruk, due diligence-bewijzen en informatie over het einde van de levensduur — gehost zodat autoriteiten, klanten en actoren in de circulaire economie via een duurzame QR-code of unieke identificatiecode toegang hebben tot de juiste datavelden.

• Bepalen welke SKU’s binnen de scope vallen (EV, LMT, industrieel > 2 kWh) en ze koppelen aan velden in de stijl van DIN SPEC 99100.
• Gaten in CO₂-voetafdruk en materialen vroeg dichten — verklaringen en verificaties lopen vaak achter op productieschema’s.
• Herhalend proces voor gegevensaanvragen bij leveranciers opzetten (geen eenmalige e-mail in het Engels).
• Paspoorten in de EU hosten, QR-codes genereren en workflows voor registratie en updates plannen zodra de regels definitief zijn.

Sectorrichtlijnen adviseren dezelfde volgorde: scope → leverancierscontracten → CO₂-methodologie → paspoorthosting → proefproject vóór de deadline. De EU DPP-registratie-infrastructuur zou naar verwachting medio 2026 operationeel zijn — nog een reden om niet tot eind 2026 te wachten.

Het knelpunt is de fabrieksjacht, niet het dashboard

De meeste importeurs weten dat de verordening eraan komt. Waar programma’s vastlopen, is het fabriekswerk: ontbrekende UN 38.3-rapporten, onvolledige materiaalverklaringen, WeChat-gesprekken die stilvallen en Engelstalige portalen die Chinese leveranciers nooit afmaken.

Dat is precies het werk dat ImportPass automatiseert. Uw productlijst of handelsdocumenten worden een veld-voor-veld overzicht van ontbrekende data; vervolgens volgt tweetalig (EN / 中文) leveranciers-onboarding — gestandaardiseerde verzoeken, herinneringen en een mobielvriendelijke upload zonder VPN of EU-login. U neemt de commerciële beslissingen; wij doen het herhalende compliance-follow-up dat enterprise-dashboards stilzwijgend voor lief nemen.

Waarom de jacht in Hongkong zit — en de data in de EU blijft

ImportPass werkt met een entiteit in Hongkong en tweetalig personeel in dezelfde tijdzone en zakelijke cultuur als de fabrieken waar u inkoopt. Dat is praktisch: op dezelfde dag opvolging via WeChat, vloeiend Mandarijn en Engels, minder misverstanden dan bij een puur EU-gebaseerde aanbieder die alleen per e-mail werkt.

Tegelijk blijft uw compliance-kluis in de EU. Paspoort- en gereedheidsdata worden gehost in Frankfurt (eu-central-1), AVG-conform en klaar voor audits. Data opvragen in China betekent niet dat de documenten die uw verkooprecht garanderen ook in China worden opgeslagen.

Vroeg beginnen is het enige realistische plan

Marktplaatsen, distributeurs en toezichthouders creëren geen overgangstermijn omdat „de leverancier nog documenten verzamelt“. Batterijen die vóór februari 2027 zijn geproduceerd maar daarna op de EU-markt worden gebracht, hebben alsnog een paspoort nodig. Door lange doorlooptijden bij ESS-projecten hoort het datawerk in 2026 thuis — zolang u nog leverancierscontracten kunt heronderhandelen en een pilot met één productfamilie kunt draaien.

1. Scope bepalen voor de modellen die u daadwerkelijk in de EU verkoopt.
2. Korte gereedheidsaudit uitvoeren zodat rood / oranje / groen per product zichtbaar is.
3. Tweetalige gegevensopvraging bij de fabriek starten bij de SKU’s met het hoogste volume.
4. Gehoste paspoorten en QR-codes publiceren zodra de velden compleet zijn — en bijhouden wanneer regels of data wijzigen.

Importeert u industriële of ESS-packs in de EU, dan is de praktische volgende stap bepalen welke modellen binnen de scope vallen — en het leveranciersgesprek beginnen vóórdat registratie en handhaving in 2027 samenkomen.